Bescherming

Veiligheid houdt in dat de kinderen niet geslagen worden, bijvoorbeeld. Of gepest. Of onder mentale druk gezet om dingen te doen die ze niet willen. Zoals trouwen op hun 12e of zich prostitueren. Veiligheid is dat er naar hen geluisterd wordt, hun rechten worden gerespecteerd. Ze niet van hun familie worden gescheiden om in een leger als soldaat te vechten. Dat ze onbekommerd kind kunnen zijn, en zich vrij voelen om zich te uiten. Dat ze er toe doen.

Veiligheid is ook dat, als er toch iets gebeurt, er een plek is om dit te melden. Een betrouwbare persoon, een betrouwbare instantie. Geen politiebureau waar je nog een keer verkracht wordt als je aangifte komt doen.

Discriminatie en uitsluiting zorgen ook voor een onveilig gevoel. En zijn een bron voor conflicten. In de programma's besteedt War Child dan ook veel aandacht aan wederzijds respect. Tussen de kinderen zelf, maar ook in hun sociale omgeving. De familie, de school, het dorp. Ieder kind verdient het om zich in vrede te kunnen ontwikkelen. Ongeacht ras, geloof, leeftijd of geslacht. Via voorstellingen en andere creatieve activiteiten krijgen kinderen een stem in de gemeenschap en maakt War Child onderlinge verschillen bespreekbaar. War Child werkt op die manier aan de bescherming van kinderen.

Veiligheid kent natuurlijk ook praktische kanten. Zo heeft War Child in een vluchtelingenkamp in Soedan een speciale veiligheidszone voor kinderen, waar ze ongestoord kunnen spelen en leren. Wanneer lijfstraffen onderdeel uitmaken van de cultuur, gaat War Child in overleg met ouders en verzorgers en leerkrachten. Op een manier die aansluit bij de lokale gebruiken. Zonder opgeheven vingertje. En altijd met creatieve middelen, een toneelvoorstelling bijvoorbeeld. Of een door de kinderen gemaakte fototentoonstelling, filmpjes. Zodat de boodschap van de kinderen zelf komt, in een vorm die iedereen aanspreekt.

Ga terug naar Dit doen we - Zo doen we het - Op deze niveaus>>