Na drie jaar kennen kinderen in Soedan geen leven zonder conflict

15 april 2026

Soedan

Drie jaar crisis in Soedan
Drie jaar na het uitbreken van het conflict is Soedan nog altijd een van de gevaarlijkste plekken ter wereld om kind te zijn. Toch blijft de internationale reactie achter. De schendingen van kinderrechten zijn groot. Ze komen veel voor, zijn ernstig en houden aan. Sinds de escalatie van het conflict in april 2023 is de situatie voor kinderen alleen maar verslechterd.

Geen plek om thuis te noemen

Soedan kent de grootste humanitaire crisis ter wereld. In totaal zijn dertien miljoen mensen op de vlucht. Veel kinderen raken onderweg gescheiden van hun ouders. Ze leven in kampen, zijn voortdurend onderweg of staan er alleen voor. Zonder bescherming of stabiliteit. Tegelijkertijd vangen andere gemeenschappen steeds meer ontheemde gezinnen op.

“Mijn dagelijks leven is heel moeilijk geworden. Voorheen konden mensen werk vinden, maar nu is er geen werk en alles is duurder."
Volwassene

Doordat middelen schaars zijn, nemen de risico’s voor kinderen toe. Volgens partners van War Child komen kinderarbeid en kindhuwelijken steeds vaker voor.

“Ons werk is verschoven van ontwikkelingshulpprogramma’s naar noodhulp. We richten ons nu op kinderbescherming, mentale steun en hulp bij ontheemding,” zegt een lokale partner.

Deelnemers project War Child in Soedan

Deelnemers project War Child in Soedan

Foto: War Child

Kinderen zijn altijd de slachtoffers van oorlog

Plekken die veilig zouden moeten zijn, zoals huizen, ziekenhuizen, scholen en markten, worden voortdurend aangevallen. Er zijn gevallen van verkrachting en seksueel geweld, ook tegen jonge kinderen. Seksueel geweld wordt ingezet als oorlogswapen. Vooral meisjes lopen groot risico, terwijl hulp en bescherming beperkt zijn.

“Veel kinderen lopen risico op uitbuiting, misbruik, verwaarlozing en geweld, waaronder rekrutering en kindhuwelijken,” zegt Ronald, Protection Manager bij War Child.

Wat kinderen meemaken, laat diepe sporen na. Ze ervaren angst en stress. Ook als ze zijn gevlucht, blijven die gevoelens. Veel kinderen dragen de gevolgen hun hele leven met zich mee.

Ashan, Emergency Response Manager voor Sudan bij War Child, ziet hoe kinderen wennen aan geweld: “De psychologische impact van deze oorlog is enorm. Het is hartverscheurend om te horen dat ouders zeggen dat hun kinderen niet eens meer bang zijn voor drones, omdat ze eraan gewend zijn geraakt.”

070426_WCA_EMERGENCY_SUDAN_SOUTH DARFUR_STAFF_BROLL_32031-04-07

Een schoolgebouw in een opvangkamp voor ontheemden in Soedan

Foto: War Child

Een generatie zonder school

Bijna veertien miljoen kinderen gaan niet naar school. Scholen zijn verwoest, gesloten of in gebruik als opvanglocatie. Dagen die vroeger draaiden om leren en spelen, bestaan nu uit wachten, helpen in het huishouden en wennen aan een nieuwe omgeving.

“Ik zat op de middelbare school, maar moest stoppen. Ik mis mijn school, mijn vrienden en vooral mijn moeder. Ik hoop verpleegkundige te worden, zodat ik mijn familie kan helpen."
Meisje (16)

Volgens een medewerker van een partnerorganisatie dreigt zonder “urgente en langdurige steun blijvende schade voor een hele generatie”.

Wat War Child doet

Sinds eind 2024 werkt War Child samen met lokale partners in Soedan om kinderen en hun families te bereiken met noodhulp en ondersteuning.

In 2025 startten we programma’s in meerdere regio’s. Daarmee bereikten we 12.317 mensen met kinderbescherming, mentale steun en onderwijs. 6.641 kinderen in opvangkampen kregen mentale steun via mobiele psychosociale klinieken. 670 kinderen kregen ondersteuning bij examens, bijles en studiematerialen.

“We zorgen voor een veilige leeromgeving, onder andere met kinderbeschermingscomités op scholen, zodat ontheemde kinderen weer naar school kunnen. Maar er is meer steun nodig,” zegt Ronald.

Ook zijn er kinderbeschermingscomités in de gemeenschap opgezet. Voorlichting over kinderrechten bereikte ongeveer 1.500 kinderen en jongeren. Daarnaast namen 493 verzorgers en leden van schoolcomités deel aan sessies.

We mogen Soedan niet vergeten

Voor mensen buiten Soedan lijkt de crisis ver weg. Voor kinderen is het hun dagelijkse leven. Opgroeien zonder school. Leven in onzekerheid. Niet weten wat morgen brengt. En toch blijven kinderen hoop houden: om terug naar school te gaan, hun familie te helpen en op te groeien in vrede.

“Ik hoop dat de oorlog stopt en dat er vrede komt. Ik wil mijn studie afmaken en advocaat worden. Dat is mijn grootste wens."
Meisje (15)

Gemeenschappen blijven kinderen ondersteunen waar dat kan, ook nu middelen steeds schaarser worden. Drie jaar na het begin van het conflict wachten kinderen in Soedan nog steeds op veiligheid, onderwijs en de kans om gewoon weer kind te zijn.

*Om de veiligheid en privacy van kinderen en ouders te beschermen, zijn namen niet vermeld.