#WorldRefugeeDay 7 - Gevlucht, en dan?

Er zijn nog nooit zoveel vluchtelingen geweest als nu. Daarom staat War Child een week lang in het teken van #WorldRefugeeDay. Want één dag is niet genoeg. Vluchteling ben je 365 dagen per jaar. Hoe is dat voor kinderen? Drie documentaires die je gezien moet hebben.

Er gaat geen dag voorbij zonder nieuws over vluchtelingen. Zoveel, dat we bijna immuun worden voor de berichtgeving.

Deze documentaires geven het beeld áchter de krantenkoppen. Een inkijkje in het leven van gevluchte kinderen - het menselijke verhaal achter de migrantenstroom. Want hoe ís het eigenlijk voor kinderen om te vluchten? Hoe zag hun leven eruit voordat ze gedwongen hun huis – en alles wat hen dierbaar is – moesten verlaten? En hoe gaat het nu met hen?

Geen boom staat nog overeind

Onschuldig vraagt Maryam (15) haar vader aan de telefoon: “Zitten er nog olijven aan de olijfbomen?”. “Dacht je dat we hier nog olijven en bomen hadden?” antwoordt hij. Maar ze blijft hoop hebben: “En hoe gaat het met de mispelboom?”. Haar vader vertelt dat er geen boom meer overeind staat. Het hele dorp is platgebombardeerd.

Deze documentaire neemt je mee in de belevingswereld van vier kinderen uit het vluchtelingenkamp Zaatari, een kamp in het noorden van Jordanië. Drie jaar lang volgde regisseur Catherine van Campen de kinderen. De documentaire geeft ontzettend goed weer hoe elk kind schommelt tussen twee werelden: de wereld van kind-zijn en de harde realiteit van leven in een vluchtelingenkamp. Zo zie je het ene moment Ferras (10) op zijn hand tekeningetjes maken, en het volgende moment moet hij raha (snoep) op de markt verkopen - als kostwinnaar voor zijn familie.

Zeker de moeite waard om te kijken. Bekijk Zaatari Djinn hier.

Op weg naar een nieuw thuis

Je aandacht wordt direct gegrepen door de beelden van groepjes kinderen die doordringend de camera inkijken. Vlucht naar huis is een korte documentaire die op een subtiele wijze laat zien hoe het leven in het Oegandese vluchtelingenkamp ‘Kyangwali’ voor een kind is. Felix (17) uit Congo en Rita (16) uit Rwanda vertellen beiden hun verhaal. Over hun nare ervaringen, hun weg hiernaartoe, over hun onzekere leven in het kamp en over hun droom om naar Europa te gaan.

Hier bekijk je de documentaire.

De kinderen van Juf Kiet

Een vreemde taal, nieuwe kinderen, andere gewoontes. Dit alles is waar vluchtelingenkinderen in Nederland mee worstelen. Zo ook op basisschool 'Het Palet' in Brabant, waar juf Kiet lesgeeft aan kinderen uit oorlogsgebieden. Zij leert hen rekenen, schrijven, lezen en praten. Maar ook om samen te werken en spelen.

Toch zien we – letterlijk – niet veel van juf Kiet. Zoals de titel van de documentaire doet vermoeden, staan de kinderen centraal. Dit levert unieke beelden op: de broertjes Maksem en Jorj (Syrië) die samen sip aan de zijlijn zitten bij gym, omdat ze geen gymschoenen bij zich hebben en niet op blote voeten mee willen doen. Of Branche (Macedonië) die Leanne (Syrië) vertelt dat ze niet Arabisch mag praten: “Niet doen. Ik niet Arabisch praten. Jij ook niet Arabisch praten”.

Een jaar lang observeerden de makers de klas van juf Kiet, wat te merken is aan de dictees over verschillende seizoenen. Bla-de-ren of Sin-ter-klaas. Zo is dus ook te zien hoe deze kinderen zich op school ontwikkelen.

Terecht de winnaar van de Gouden Kalf 2017. Neem hier zelf een kijkje in de klas van juf Kiet.

Ons werk is nog niet klaar

Er zijn natuurlijk nog veel meer documentaires over vluchtelingen die inspirerend, relevant en krachtig zijn. Eén ding komt in elk geval duidelijk uit de documentaires naar voren: ons werk is helaas nog hard nodig.

In ons 23-jarige bestaan hebben we inmiddels honderdduizenden kinderen kunnen helpen. Maar oorlogen duren voort en nieuwe ontstaan – ons werk is nog niet klaar. Wereldwijd hebben miljoenen kinderen hun thuis moeten ontvluchten en zijn zij ongewild slachtoffer geworden. Zij hebben recht op een kans. Van Syrië tot Oeganda.

Om ze die kans te geven heeft War Child de hulp van anderen hard nodig. Ook van jou.

Help mee tijdens #WorldRefugeeDay

 

Tekst: Dorinde van Eck 
Beeld: VPRO, 2Doc, PC55