Ik wil kinderen laten nadenken over oorlog en laten zien hoe ze kunnen helpen.

“In een oorlogsgebied zou ik alleen maar huilen” zegt Carel, voorlichter van War Child. Hij is vaak in de klas te vinden om te vertellen over het werk van War Child. “Ik wil dit nog heel lang blijven doen"

“Kinderen zijn vaak de dupe van problemen die grote mensen niet goed oplossen. Dit vind ik verschrikkelijk,” zegt Carel. Dit is een reden dat hij al vier jaar voorlichting geeft in de klas. 

Carel heeft namelijk een zwak voor het onderwijs. “Ik ben gek op het contact met kinderen. Ik wil iedereen in de klas laten zien wat er aan de hand is in bijvoorbeeld Colombia of Congo. Ook wil ik iedereen vertellen wat ze zelf kunnen doen. Ik vind het mooi als iedereen begrijpt wat er aan de hand is en nadenkt over een actie om zelf te helpen.”

De boze koning 

“Waarom is er oorlog,” vraagt iemand uit de klas aan hem. “Dit is een lastige vraag,” vindt Carel. “Oorlog is namelijk lastig om uit te leggen. Daarom heb ik een sprookje gemaakt. Ooit bestond er eens een boze koning,” begint Carel te vertellen. “In een ver land stond een groot paleis. In dat paleis woonde een boze koning. Omdat de koning elke dag boos was, was niemand in het paleis blij. De lakeien sloften droevig door de lange gangen van het paleis. De kok moest vaak huilen en dan rolden er grote, dikke tranen in de soep.” Kinderen vragen ook vaak aan Carel of hij zelf naar het land is geweest waar hij over vertelt. “Ik zou alleen maar heel hard huilen,” antwoordt hij dan.

Leerzaam en leuk

“Behalve dat het heel leerzaam is om een voorlichter van War Child in de klas te hebben is het vooral heel erg leuk” vindt Carel. “Je denkt met je klasgenoten na over oorlog en problemen in andere landen. Je bedenkt wat je zou kunnen doen om die kinderen te helpen. Hoe je geld kunt inzamelen bijvoorbeeld. Want een kind hoort nooit in oorlog thuis!”

Word net als Carel vrijwilliger! Bekijk de vacatures.