Het verhaal van Nirmala - oorlogskind 2014

De 14-jarige Nirmala was negen jaar oud toen er gevechten waren tussen het regeringsleger en de Tamil Tijgers in Sri Lanka. 'Twaalf mensen werden vermoord. Ik zat op dat moment in de klas, maar mijn vader was getuige van het incident. Hij was zo gechoqueerd dat hij daarna mentaal ziek is geworden. Doorgedraaid. Ik weet eigenlijk niet of hij dood is of verdwenen is.'

Lange tijd wist Nirmala niet beter dan dat haar vader dood was: 'Mijn moeder probeerde te verbergen wat er gebeurd was. Ik heb het van de buren gehoord. Ik was gedwongen om te geloven dat hij dood was, maar ik denk nog steeds dat hij op een dag mijn kamer zal binnenlopen.'

Omgaan met gevoelens
Het gemis van haar vader drukte een stempel op Nirmala’s leven. En de oorlog ging intussen gewoon verder. Nirmala: 'Tijdens de oorlog moesten we vaak wegrennen terwijl we aan het spelen waren. We moesten ons verstoppen onder de tafels in de klas. Er waren minstens een keer per week gevechten. We zagen de bommen vallen en we hoorden schoten. Het was moeilijk om te spelen en naar school te gaan.'

Om te leren met haar gevoelens om te gaan deed Nirmala mee met de psychosociale workshops IDEAL, de War Child methode om kinderen met oorlogservaringen te helpen weer zelfvertrouwen, eigenwaarde en positieve relaties op te bouwen. 'Door DEALs ben ik bekend geworden met emoties. Ik heb geleerd hoe ik ermee om moet gaan. Ik word heel vaak boos. Na DEALS kan ik dat beter handelen.' Ook deed ze mee met de sportieve en creatieve activiteiten van de kinderclub. Hier kon ze andere kinderen ontmoeten, leerde ze samenwerken en vond ze een uitlaatklep voor haar spanningen. 

Bescherming
De afgelopen drie jaar zette Nirmala grote stappen in haar persoonlijke ontwikkeling. Maar om structureel de situatie van kinderen zoals Nirmala te verbeteren is meer nodig dan psychosociale hulp. De oorlog legde alle economische ontwikkeling stil in deze regio en verwoeste huizen, wegen en sociale netwerken. De problemen zijn nog steeds legio. Van seksueel misbruik, huiselijk geweld door alcoholverslaving, mishandeling en discriminatie op school, kinderarbeid en ouders die hun kinderen verlaten om in het buitenland te gaan werken tot kind huwelijken. Om dat aan te pakken investeert War Child in de bescherming van kinderen. Via de kinderclubs. De kinderclubs brengen in kaart wat er misgaat in hun dorp en hoe ze de problemen willen aanpakken.

Nirmala is gekozen als secretaris van haar kinderclub. Ze vertelt: “We hebben veel activiteiten hier. Ik houd bij wat er gebeurt en maak er een verslag van.” De kinderen uit de kinderclub zijn ook een aanspreekpunt voor de andere kinderen uit het dorp. “Als een kind mij iets toevertrouwt, dan zorg ik daarvoor.” Zo hebben kinderen altijd iemand bij wie ze terecht kunnen als er iets gebeurt.

Allemaal gelukkig
Als je Nirmala ziet zou je niet denken dat dit meisje met haar brede glimlach zo’n verhaal met zich meedraagt. Nirmala heeft zich kunnen ontwikkelen van een meisje dat met haar gevoelens in de knoop zat, thuis en op school vaak ruzie zocht, tot een assertief en vrolijk meisje. Heeft ze nog wensen voor de toekomst? “Ik wil gymleraar worden”, zegt ze zonder aarzeling. “Ik ben nu opgeklommen tot nationaal niveau in Kapadi en wil dit ook aan anderen leren. En verder mijn vrienden helpen en dat we allemaal gelukkig zijn. Dat is mijn wens.”

Doneer nu
Oorlogskinderen van 1940-1945 delen in de campagne van War Child hun verhaal om aandacht te vragen voor oorlogskinderen anno 2014 zoals Nirmala. Zorg er net als zij voor dat meer oorlogskinderen van nu hun ervaringen kunnen verwerken. Doneer nu. Samen halen we de oorlog uit een kind.