Het verhaal van Laurent - oorlogskind 2014

De 13-jarige Laurent uit Oost-Congo is een van de vele duizenden kinderen die al op jonge leeftijd worden geconfronteerd met de harde realiteit van een conflict dat al jaren voortraast in het Afrikaanse land.

Laurent vluchtte meerdere keren voor het geweld. Wekenlang zat hij met zijn familie verscholen in de heuvels, omdat gewapende mannen zijn dorp aanvielen. Hij herinnert zich de laatste keer nog goed. “Het was zes uur ’s ochtends. Ik zag de gevechten tussen de rebellen en het leger in de heuvels rondom mijn dorp. Alle dorpen in de buurt werden aangevallen. Overal vluchtten de mensen hun huizen uit.” 

Samen met zijn vader, stiefmoeder en zijn broers ging ook Laurent op de vlucht. “Ik was bang. Ik maakte me zorgen of we wel konden terugkeren, en of de rest van mijn familie wel veilig was.” 

De aanvallen waar Laurent over praat, maakten deel uit van een groot offensief in de hele provincie Zuid-Kivu, begin 2013. Het gebied is rijk aan grondstoffen en al jarenlang het toneel van gevechten tussen lokale milities, het regeringsleger en Rwandese militairen. Ze vechten met elkaar over grond, geld of simpelweg om dorpen te verdedigen. Meer over de situatie in DR Congo.

Onzekerheid
Laurent worstelt met de onzekerheid van op de vlucht zijn. “Ik word er verdrietig van. Ik vind het niet eerlijk. Het lijkt wel alsof het alleen maar hier gebeurt.” Ook voelde hij zich eenzaam. “Wat ik vooral miste waren mijn vrienden. Ik ging al die tijd niet naar school.”

Een paar maanden voor zijn laatste vlucht, verloor Laurent zijn moeder. Ze overleed aan ontstekingen die zelfs dokters in de grote stad niet konden behandelen. “Ik mis haar. Maar mijn vader heeft inmiddels een nieuwe vrouw, met wie ik het goed kan vinden.”

Een veilige plek
Laurent gaat nu naar de Safe Space van War Child. Daar helpen we Laurent en andere kinderen met het verwerken van hun vaak heftige belevenissen. In de safe space krijgt Laurent ook bijles, om zijn schoolachterstand in te halen. En hij acteert in een toneelstuk dat de moeilijke situatie van de kinderen uit de regio aan een publiek van volwassenen uitlegt.

Laurent is blij dat hij zijn stem kan laten horen. “Het is belangrijk dat we blijven praten met elkaar, en dus ook naar elkaar luisteren. Dan kan er een oplossing komen. En kan de oorlog eindigen.” Maar al te goed weet hij hoe het is om opzij geschoven te worden. Hij wil gezien worden. “Ik hoop dat mensen de kinderen blijven helpen. Vergeet ons niet.”

Doneer nu
Oorlogskinderen van 1940-1945 delen in de campagne van War Child hun verhaal om aandacht te vragen voor oorlogskinderen anno 2014 zoals Laurent. Zorg er net als zij voor dat meer oorlogskinderen van nu hun ervaringen kunnen verwerken. Doneer nu. Samen halen we de oorlog uit een kind.