Recht om kind te zijn

Afgelopen zomer was ik voor War Child in Libanon. Misschien heb jij mijn reis wel gezien op Zapplive? Tijdens deze reis ontmoette ik Syrische kinderen die gevlucht zijn voor de oorlog. Zij moesten alles achterlaten omdat het te gevaarlijk was om in hun eigen land te blijven. Hun huis, hun spullen en hun vrienden.

Het maakt me verdrietig om te zien dat er zo weinig rekening wordt gehouden met de rechten van deze kinderen.

Op zoek naar een veilige plek
Na alles wat deze kinderen hebben meegemaakt, hoop je dat zij met hun familie op een betere plek terecht komen. Dat ze zich weer veilig voelen, een fatsoenlijke plek hebben om te slapen en er genoeg te eten en drinken is. Helaas is dat niet altijd waar.

De kinderen die ik heb ontmoet, voelden zich niet veilig. Dat komt doordat er zoveel mensen bij elkaar wonen op een klein gebied. In kleine ruimtes. Deze mensen hebben allemaal vreselijke dingen meegemaakt en vinden het moeilijk om elkaar te vertrouwen. Het is dan lastig om vrienden te maken.

Eten was er ook niet voor iedereen. Meestal aten de kinderen elke dag hetzelfde: rijst met linzen.

Heel veel meegemaakt
Het leek soms wel alsof ik met grote mensen sprak. Deze kinderen hebben al zoveel vreselijke dingen gezien en gehoord voor hun jonge leeftijd. En voelen zich boos, verdrietig en bang.  

Gelukkig kunnen zij zich weer veilig voelen bij de programma’s van War Child. Hier leren de kinderen om te praten over de heftige dingen die ze hebben meegemaakt en elkaar te vertrouwen. Ze leren weer vrolijk te zijn en vrienden te maken.

Weer kind zijn
Ik zag meiden gezellig giebelen en elkaars haar vlechten. En stoere jongens die samen aan het breakdancen waren en voetbalden op het plein. Kinderen die weer samen spelen, plezier maken en weer kind kunnen zijn. Net als jij.

Groetjes, Jetske