Zware lasten voor kleine schouders

Stel je voor: je bent tien jaar oud en woont in Syrië. Na maanden van onrust en onzekerheid in jouw land besluiten je ouders te vertrekken naar buurland Libanon. Op het moment dat je de grens oversteekt valt er een raket. Je verliest je vader. Een aantal weken geleden overkwam het Dima.
23 mei 2012

Op de vlucht

Het huis waar Dima met haar familie woont, wordt compleet verwoest door een raket. Dima’s ouders besluiten naar Akkar in het noorden van Libanon te gaan. Naar Dima’s opa.

Vader, moeder en Dima met haar vier jongere zusjes en broertjes vertrekken. Alles gaat goed totdat ze bij de grens komen. Op het moment dat ze Libanon legaal binnen willen gaan is er een aanval. Er valt een raket. Dima vertelt:

“Wij waren in de auto op mijn vader aan het wachten toen de raket viel. Ik ging met mijn moeder naar buiten om mijn vader te zoeken. Er was een heleboel stof. Ik kon moeilijk ademen. Mijn moeder schreeuwde. Mijn hart bonsde. Toen herkende ik de schoenen van mijn vader. Zijn gezicht zat onder het bloed. Ik wist niet wat ik moest doen. Ik voelde alleen mijn hart alsmaar sneller kloppen.”

Nachtmerrie

Dima en haar moeder moeten het lichaam van haar vader achterlaten. Ze moeten verder reizen. Door naar het huis van opa. Voor hun eigen veiligheid. Dima’s moeder zegt met tranen in haar ogen: "Ik vergeef het mezelf nooit dat ik mijn man niet heb kunnen begraven.”

Schreeuwend van angstige nachtmerries worden Dima en haar broertjes en zusjes soms wakker. Dima: “Ik probeer het te vergeten maar het lukt niet. Elke nacht zie ik mijn vader’s gezicht. Ik moet huilen maar ik laat dat niet aan mama zien.”

Wat War Child doet

Dima gaat samen met haar broertjes en zusjes - nu ze bij hun opa wonen - naar de zogenaamde Safe Spaces die War Child in april heeft opgezet in Noord Libanon, dichtbij de Syrische grens. Daar volgt ze het I Deal programma van War Child. Dat zijn workshops speciaal door War Child ontwikkeld om kinderen actief en op een creative manier hun gedachten en gevoelens te laten delen met elkaar. Zodat ze hun ervaringen een plek kunnen geven..

Via War Child krijgen Dima en haar broertjes en zusjes ook bijlessen in Frans. Zodat ze na de zomer naar een Libanese school kunnen. In Libanon worden namelijk bijna alle lessen in het Frans gegeven terwijl in Syrië de lessen in het Arabisch zijn. Daarnaast gaat een sociaal werker regelmatig bij Dima’s familie langs om te kijken hoe het gaat en of er extra ondersteuning nodig is.

War Child probeert kinderen van de recente stroom van gevluchte Syrische families zo snel mogelijk te helpen om te voorkomen dat ze nog verder beschadigd raken. De situatie in hun eigen land was zwaar, maar ook in Libanon is de situatie moeilijk, met een gebrek aan voldoende drinkwater, brandstof en elektriciteit. Bovendien heerst de angst dat de Syrische autoriteiten erachter komen waar je als gevluchte familie woont.

 

Hoe snel reageer jij op een conflict?

Laat Dima net als duizenden andere gevluchte kinderen die ook hulp nodig hebben, er niet alleen voor staan. Word Friend. Samen halen we de oorlog uit een kind. Doneer nu

De foto's zijn gemaakt door © Alessio Romenzi 
Voor haar eigen veiligheid is Dima een schuilnaam en zijn er geen foto's van haar en haar familie gebruikt.

Kom meer te weten over het werk dat War Child doet in Libanon.

Lees meer over War Child's psychosociale noodhulp.