Tukitaka Tunaweza

Congolese kinderen krijgen kans kunsten te vertonen
17 april 2012

Congolese oorlogskinderen worden meestal genegeerd door volwassenen. Maar niet tijdens Tukitaka Tunaweza (als je het wil, dan kun je het). Een driedaags creatief evenement waar kinderen hun verhaal kwijt kunnen via muziek, dans en theater. En kunnen laten zien wat ze geleerd hebben in War Child beroepsopleidingen.

Als je het wil kun je het inderdaad. De kinderen grepen hun kans en gaven ruim 3000 bezoekers een kijkje in hun wereld en natuurlijk veel entertainment.

In Noord-Congo werd er tussen 1996 en 2003 gevochten tussen de regering en buitenlandse rebellen om bezit van grondstoffen. In 2003 werd er een vredesbestand getekend. Maar de regio is nog steeds niet stabiel. Rebellen uit de grensgebieden gebruiken Noord-Congo als hun achtertuin.

 

Wat hebben ze laten zien?

Toneel, dans en muziek zijn zeer effectieve manieren om mensen te laten zien en voelen wat oorlogskinderen nodig hebben. Er werden zware onderwerpen aangesneden. Zo was er bijvoorbeeld een toneelstuk over het belang van geboorteregistratie. Een kind dat niet geregistreerd staat kan later niet naar school. Een groot probleem met een eenvoudige oplossing: informatie.

Er waren ook een aantal drama-voorstellingen over kinderrechten en de verantwoordelijkheden van ouders. Zware onderwerpen zonder twijfel. Maar door de creatieve methoden die War Child gebruikt hebben de kinderen er veel plezier in. Ze kunnen namelijk op creatieve manier omgaan met hun dagelijkse werkelijkheid. Ze moeten samen tot een script of idee komen. Daardoor praten ze erover, komen ze tot elkaar. Tijdens het optreden kunnen ze in de huid van een ander kruipen. Even hun dagelijkse problemen vergeten.

Kinderen lieten in stands ook zien wat ze geleerd hebben in diverse beroepsopleidingen. 

Lovende kritieken

De boodschappen kwamen luid en duidelijk aan. Volwassenen merkten op hoe het theater ze in staat stelden om de dagelijkse werkelijkheid van de kinderen te begrijpen. En vooral welke rol zij er zelf in kunnen spelen.

Ook waren de aanwezigen positief verrast over het talent dat hun jeugd liet zien. Velen konden niet geloven dat kinderen al deze activiteiten hadden georganiseerd en producten eigenhandig hadden gemaakt. Ze lieten ons weten dat ze vonden dat de overheid en lokale leiders meer kansen moeten bieden aan kinderen om dit talent te ontwikkelen.

Als je het wilt, dan kun je het

Wil jij oorlogskinderen helpen? Je kunt het. Doneer. Tukitaka Tunaweza!