Syrische vluchtelingen: Heimwee naar huis

Dagelijks vluchten duizenden Syriërs voor de tanks en het geweld in hun land. Bijna tweehonderdduizend Syrische vluchtelingen zijn inmiddels uitgeweken naar Libanon. Daar zitten ook Palestijnse gezinnen bij, die eerder naar Syrië waren uitgeweken voor het geweld in Bezet Palestijns Gebied. En nu dus weer op de vlucht moeten. Weer naar een vreemd land. Het is het verhaal van de 10-jarige Salma.
18 januari 2013

Dagelijkse schoten en explosies. Verwoeste huizen. Redenen genoeg voor Salma en haar broer, zus en ouders om weer te vluchten. Weg uit de hoofdstad Damascus. Salma woont nu met haar familie in het Palestijnse vluchtelingenkamp Ain el Helweh in Libanon. “Ik heb ook nog een grote zus. Ze heeft kleine kinderen. We kunnen haar niet bereiken, ik weet niet waar ze is”.

Vluchten voor geweld
De familie van Salma dacht al lange tijd aan vluchten. Naar een veiligere plek. Veiliger, maar niet vertrouwder. “We wilden altijd al vluchten. Maar nu we weg zijn, mis ik ons huis heel erg”. Tijd om spullen mee te nemen naar het kamp was er niet. “Ik had heel leuk speelgoed thuis. Mijn neefjes en nichtjes kwamen altijd naar mij om te spelen. Ik kon niets meenemen.”

‘s Nachts schrikt Salma geregeld wakker. Ze droomt dan over het geweld in Damascus, dat ze met eigen ogen heeft gezien. “Ik zie de mensen op straat voor me. Ze bewogen niet meer. Ik droom zelfs over hoe het daar rook. Het stonk er heel erg”. Salma vindt het moeilijk om over deze onderwerpen te praten. De situatie in Libanon is dan wel veiliger, helemaal veilig is het nog steeds niet: “Hier wordt er af en toe ook geschoten. Het is eng, maar het is niets vergeleken met Syrië”.
 
Bouwen aan veiligheid en vertrouwdheid
Kinderen als Salma zijn door hun vlucht vaak al maanden niet naar school geweest. War Child zorgt er via bijscholing voor dat zij niet te ver achterop raken en snel weer kunnen aanhaken bij het normale onderwijs. Ook verzorgen we creatieve workshops waarin kinderen weer vertrouwen opdoen en zich kunnen uiten. Zo kunnen ze heftige ervaringen verwerken.

Salma laat een tekening van de vlag van haar thuisland Palestina zien. “Palestina, mijn land. Syrië zit in mijn hart, maar het is niet helemaal van mij. Er zijn hier ook andere Palestijnse Syriërs. Ze zijn aardig, maar niet mijn vrienden. Mijn vrienden en familie zijn thuis. Maar ik kan ze niet bereiken". Toch blijft Salma optimistisch, ook door wat ze in het programma van War Child doet. “Iedere dag leer ik weer nieuwe dingen. Ik word er blij van”. 

- Kom meer te weten over het werk dat War Child doet in Libanon, Syrië
- Lees meer over War Child’s psychosociale noodhulp
- Lees hier het rapport Syrië september 2012