Klopjacht op kinderen

Het klinkt als de titel van een spannend boek maar dit is geen fictie. In bezet Palestijns gebied zitten maandelijks ruim 300 kinderen vast in Israëlische gevangenissen. Sahar van Madaa, War Child’s partnerorganisatie, en anderen spreken hun grote zorgen uit tijdens een avond in De Balie, Amsterdam.
31 mei 2012

Medewerkers van partnerorganisatie Madaa merken dat de spanningen steeds hoger oplopen in Silwan, een wijk in Oost-Jeruzalem. Israël beschouwt inwoners van de wijk als ‘tijdelijke bewoners’ terwijl de Palestijnen en internationale gemeenschap het als hun rechtmatige thuis beschouwen.

Om de Palestijnen te intimideren worden steeds vaker kinderen opgepakt door Israëlische soldaten. De redenen zijn vaak futiel maar de straffen des te zwaarder. Sommige kinderen zijn nog maar zeven jaar oud als ze uit hun bed worden gesleurd, geblinddoekt, vastgebonden en overgebracht naar een gevangenis.

Schending van kinderrechten
Ze moeten op de grond van een jeep liggen. Ze mogen niet naar de wc en krijgen vaak geen eten en drinken. Veel kinderen worden geschopt en geslagen en bedreigd. Ze worden uren achtereen ondervraagd zonder aanwezigheid van een ouder, voogd of advocaat.

Één van de grootste zorgen die Madaa heeft is het gebruik van eenzame opsluiting. Het is moeilijk om precies vast te stellen hoeveel kinderen in eenzame opsluiting terecht komen. Maar volgens een publicatie van UNICEF werden in de eerste twee maanden van 2012 meer dan een kwart van alle opgepakte kinderen in eenzaamheid opgesloten.

Onherkenbaar
Sahar, medewerker van Madaa, is maatschappelijk werkster in het Wadi Hilweh Information Center. Zij bezoekt kinderen die zijn opgepakt door de Israëlische politie. En ze vangt de kinderen en hun familie op als ze vrij komen.

“Veel kinderen gaan weer in bed plassen, hebben nachtmerries. Ook gaan hun schoolprestaties achteruit en stoppen ze vaak helemaal met school. Veel ouders zeggen hun kind niet meer te herkennen.”

Kinderen die vroeger een potje voetbal in de straat deden, durven niet meer naar buiten uit angst opgepakt te worden. Anderen zijn niet in staat de eerste 24 uur na hun ‘vrijlating’ iets te zeggen.

“Het is onze plicht”
Sahar helpt de kinderen om te gaan met de ingrijpende ervaring door psychosociale hulp te bieden: tekenen, schrijven, rollenspellen, muziek. Ook geven ze op het Wadi Hilweh Center informatie aan kinderen over hun rechten. Want dat deze praktijken daar compleet aan voorbij gaan mag duidelijk zijn.

Als deel van een lopende campagne tegen het arresteren en (eenzaam) opsluiten van Palestijnse kinderen organiseerde De Balie een discussie. Hier nam Sahar ook aan deel. Samen met Harry van Bommel, SP politicus, en Gerrard Horton, advocaat van Defence for Children International, werd deze schending van kinderrechten besproken.

Tot dusver heeft de internationale gemeenschap weinig tot geen actie ondernomen. Daarom is Sahar’s boodschap luid en duidelijk: “Iedereen die weet wat er met deze kinderen gebeurt heeft een plicht van zich te laten horen.”

Lees meer over het werk van War Child in Bezet Palestijns Gebied

In De Balie toonde men ook een reportage van The Guardian:
Cell 36: Palestinian children locked in solitary confinement in Israel

Vrijdag 1 juni 2012 is de brief in de bijlagen verstuurd naar Minister Rosenthal met het verzoek of hij dit onderwerp bespreekbaar wil maken tijdens zijn bezoek aan bezet Palestijns gebied en Jordanië van 5 tot en met 7 juni.