DR Congo: Stop het geweld

“Als ik aan de oorlog denk word ik misselijk en begint mijn hart sneller te kloppen. Ik ben bang.” Espoir (10 jaar) vluchtte met zijn familie voor het geweld in Oost-Congo. Een paar dagen later is zijn familie niet meer bij elkaar. Zijn vader, moeder en drie broertjes verdwijnen; twee broers sterven. Espoir blijft samen met zijn broertje Reponse achter. In een land als DR Congo is het onzeker wat deze jongens nog meer te wachten staat. Nu het geweld opnieuw opgelaaid is, lopen kinderen zoals zij grote risico’s om slachtoffer te worden van geweld, misbruik, uitbuiting en verwaarlozing.
21 november 2012

“Iedere dag kwamen soldaten naar ons dorp. Om mensen te beroven, te martelen. Op een dag liepen er wel heel veel soldaten. Bommen gingen af. Schoten klonken. Veel kogels vlogen door de lucht. We konden ons niet bewegen.” Espoir (10 jaar) beschrijft de reden waarom zijn vader besluit te vluchten. Met vier van de zeven zoons. Zijn zwangere vrouw en drie andere zoons zijn op dat moment niet in de buurt.

Verlies
Ze komen in een kamp terecht. Espoir vertelt: “Een paar dagen later kwamen we mijn moeder ineens tegen. Samen met ons jongste broertje. Ze was niet meer zwanger. Ze had een wond op haar kin. Geraakt door een kogel. Daardoor viel ze en verloor ze de baby in haar buik. Tijdens het vluchten had ze langs de weg de lichamen gezien van mijn twee oudere broers. Ze wist zeker dat ze dood waren. Maar ze kon niet stoppen.”

Bang en alleen
“Twee dagen nadat mijn moeder in het kamp was aangekomen, waren mijn vader, moeder en drie van mijn kleine broertjes ineens verdwenen. We waren alleen. Reponse and ik. Sinds die dag heb ik ze nooit meer gezien. Als ik aan oorlog denk word ik misselijk en begint mijn hart sneller te kloppen. Ik ben bang.”

Conflict in DR Congo
Sinds 1998 zijn 5,4 miljoen mensen gedood als gevolg van het conflict in DR Congo en de daaropvolgende humanitaire crisis. Naar schatting de helft van hen zijn kinderen. Door het opnieuw oplaaien van het geweld en de inname van de stad Goma is een nieuwe massale vluchtelingenstroom op gang gekomen. Toch al kwetsbare kinderen zoals Espoir en Reponse raken hun ouders kwijt, zijn aan hun lot overgelaten en hebben geen toegang tot humanitaire hulp.

Dit wordt duidelijk in het zojuist verschenen rapport van War Child over DR Congo ‘Lost childhoods: the continuing conflict in the Kivu provinces'. Het maakt melding van martelingen, seksueel misbruik, aanvallen op scholen en rekrutering van kindsoldaten. Hiermee zijn kinderen slachtoffer van alle zes ernstigste schendingen van kinderrechten, zoals vastgelegd door de VN in 2005.

Stop het geweld
Om te voorkomen dat de huidige crisis verder verslechtert, doet War Child een dringende oproep aan alle strijdende partijen om de gevechten te staken en kinderen buiten het conflict te houden. Ze moeten de internationale afspraken voor de bescherming van kinderen in gewapende conflicten nakomen. Ook dringen we er bij de VN op aan te zorgen dat de VN-vredesmacht Monusco, met alle mogelijke middelen de Congolese bevolking beschermt.

Waldo Serno van War Child: “In de Kivu’s is opnieuw een enorme vluchtelingenstroom op gang gekomen. Dat laat zien dat burgers, onder wie ook grote groepen kinderen zich niet beschermd voelen door de aanwezigheid van Monusco.”

Lees dit en meer in het War Child rapport ‘Lost childhoods: the continuing conflict in the Kivu provinces’

Kom ook in actie
Vertel het verhaal van Espoir en andere kinderen. Net als War Child. Deel dit bericht of het rapport via Facebook en Twitter. En zorg ervoor dat War Child haar werk kan doen. Laat Congolese kinderen er niet alleen voor staan. Word Friend. Samen halen we de oorlog uit een kind. Doneer nu