Show thumbnails Hide thumbnails

Help War Child

De oorlog uit een kind te halen

Burundi

Wederopbouw van maatschappelijke structuren om kinderen te beschermen tegen geweld en hun toekomstperspectief te verbeteren.


Nationale context

Burundi is een van de armste landen van Afrika: bijna 80%van de bevolking leeft in armoede. Het land kenmerkt zich bovendien al jarenlang door conflicten en instabiliteit. Dit is de erfenis van een burgeroorlog die in 1993 uitbrak tussen de Hutu’s en Tutsi’s. Een oorlog die pas in 2006 tot een einde kwam en in totaal 300.000 mensen het leven kostte.

Ondanks het vredesakkoord uit 2006 blijft de humanitaire situatie in Burundi gespannen. Een besluit van president Nkurunziza om zich in april 2015 opnieuw verkiesbaar te stellen voor een derde ambtstermijn, leidde tot een militaire coup. Hoewel de coup mislukte, vormde dit het startsein van een golf van geweld. Bijna 500 mensen kwamen om het leven en tot op heden is er nog steeds sprake van sporadisch geweld.

De politieke en economische crisis in het land maakte dat veel Burundezen een veilig heenkomen hebben gezocht in omringende landen. Een rapport van de UNHCR uit december 2017 meldt dat in deze buurlanden ongeveer 428.000 Burundezen als vluchteling geregistreerd staan. Meer dan de helft van hen is jonger dan 18 jaar.

Langzaam maar zeker verbetert de situatie. Ongeveer 10.000 Burundezen, die naar Tanzania waren gevlucht, keerden eind 2017 terug naar hun thuisland. 


De situatie van kinderen

Meer dan de helft van alle Burundese vluchtelingen is jonger dan 18 jaar. Velen van hen zijn gescheiden van hun ouder(s) en/of verzorgers. Zij werden gedwongen moederziel alleen op zoek te gaan naar veiligheid. Juist deze groep is kwetsbaar en loopt een verhoogd risico om met name  slachtoffer te worden van seksueel geweld. 

Daarnaast is ongeveer 60% van de 209.000 ontheemden in Burundi zelf nog maar een kind. Zij lopen een verhoogd risico misbruikt, verwaarloosd of uitgebuit te worden.

Ook in de hoofdstad Bujumbura is de situatie instabiel. Het geweld tussen veiligheidsdiensten en rebellengroepen laait regelmatig op en heeft een verwoestend effect op de economie. Kinderen lopen hierdoor het gevaar om lichamelijk letsel op te lopen, economisch te worden uitgebuit of zelfs te worden vermoord.

Toegang tot onderwijs in het land is zeer beperkt. De dreiging van een 'verloren generatie' met weinig toekomstperspectief is groot. 

Wat wij doen

War Child werkt sinds 2008 samen met nationale ngo’s in Burundi, en heeft in 2011 programma's in het land opgezet. War Child werkt aan de wederopbouw van maatschappelijke structuren in Burundi. Door het versterken van lokale instanties die zich richten op de bescherming van kinderen helpen wij hen die dit het hardst nodig hebben. 

Onze projecten zijn erop gericht om kinderen in Burundi te beschermen en psychosociale ondersteuning en onderwijs te bieden. Door het creëren van een veilige omgeving krijgen kinderen de ruimte om hun traumatische ervaringen te verwerken, aan hun zelfvertrouwen te werken en te werken aan een betere toekomst voor zichzelf en hun omgeving.

Onze projecten

Noodhulpproject voor gevluchte Burundese kinderen

War Child heeft een noodhulpproject opgezet om directe hulp te bieden aan kinderen, jongeren en hun ouder(s)/verzorgers die in een vluchtelingenkamp dichtbij de Congolese stad Uvira wonen. De Child Friendly Spaces vormen een belangrijk onderdeel van dit project.

Bescherming voor en psychosociale steun aan kinderen in Burundi

Ook is War Child een initiatief gestart om lokale instanties te versterken die zich richten op de bescherming van kinderen. War Child verhoogt hierbij de lokale capaciteit omtrent gemeenschapsstructuren. Daarnaast geven wij kinderen les over hun rechten. Deze trainingen helpen de kinderen om hun behoeften en ideeën te uiten.


Verhalen van kinderen

Gedwongen om te vluchten

Elise is 13 jaar oud en woont samen met haar moeder in een vluchtelingenkamp in het oosten van Congo. Toen het geweld in Burundi in de zomer van 2015 oplaaide, moest zij hals over kop vluchten.

Het was een moeilijke reis. "Mijn vader was al in februari vermoord," vertelde Elise ons. "Mijn moeder was bang dat wij ook vermoord zouden worden en daarom besloten we naar Congo te vluchten. Omdat het zo gevaarlijk was, zijn we 's nachts - te voet - weggevlucht. In de ochtend kwamen we aan in Congo. Een van m'n broertjes is overleden en nu woon ik alleen met mijn moeder in het vluchtelingenkamp."

Elise neemt deel aan het noodhulpprogramma van War Child in een van de grotere vluchtelingenkampen voor Burundezen. Dankzij het programma kunnen kinderen zoals Elise deelnemen aan psychosociale ondersteuningsactiviteiten. Dit helpt hen traumatische ervaringen te verwerken en beschermt de kinderen tegen verdere emotionele schade.

Elise is voor het eerst sinds lange tijd terug op school - het zijn de creatieve activiteiten waar ze het meest van geniet. "Ik ben dol op de spellen van War Child", zegt ze. "Ik speel vooral graag met de kleine tennisbal, en ik hou van dansen en touwtjespringen. Ik voel me echt gelukkig als ik kan spelen!"

Lees hier het hele verhaal van Elise