Verslag Kili-Challenge 2016 ‘De top is een magnetisch veld, daar wil je naartoe!’

Begin 2016 beklommen 76 doorzetters de Kilimanjaro voor War Child. En ze haalden zoveel mogelijk geld op voor oorlogskinderen. In totaal € 320.000! Tijdens de 7-daagse beklimming doorkruisten ze vijf klimaatzones. Geen stap, uitzicht of indruk was hetzelfde. Lees het verslag van hun tocht

Van regenwoud tot maanlandschap

Aan de voet van de berg weten de deelnemers dat er een flinke uitdaging voor hen ligt. Elke dag is anders: lopen ze eerst nog door een tropisch regenwoud, de volgende dag is het een ruw maanlandschap. Jennie: “Alsof ik in een film van The Lord of the Rings ben”. Onderweg beklimmen ze de 300 meter hoge Baranco Wall en genieten van het imposante uitzicht. “Een geweldige ervaring”, vindt Melise.

Energy boost

De onderlinge saamhorigheid is groot. En de gidsen staan altijd voor de klimmers klaar. Tessa: “’s Ochtends worden we gewekt door een gids met een kopje thee op bed. We krijgen een teiltje warm water om ons te wassen en staan versteld van het ontbijt: grote pannen pap, vers fruit, toast en zelfs een gebakken eitje met bacon. Voordat we onze tocht voortzetten, worden we door de dragers en gidsen toegezongen. Het bezorgt me kippenvel en een ontzettende energy boost.”

Expeditie Kili-Challenge 2016

Reflectie op het lavaveld

Onderweg, op Lava Tower, laat Jennie een traan. “Niet alleen omdat ik mezelf heb overwonnen, ook omdat ik de liefde voor mijn moeder nog nooit zo sterk heb gevoeld.” Deelnemer Anja moet denken aan vluchtelingen terwijl ze over de lavavelden loopt. Het zijn momenten van reflectie die zorgen voor diepgaande gesprekken en inzichten. Marcel: “Dit is zo’n bijzonder, intens en persoonlijk avontuur dat je deelt met de groep”. 

Brandende spieren

De tocht is geweldig, maar ook zwaar. De eerste dag begint met een heftige tropische regenbui. Spieren branden en sommige deelnemers worden getroffen door hoogteziekte. “En soms is het bar koud”, vertelt Veronique. “Dan zitten we in dikke dons jassen aan tafel te eten”. Maar hoe zwaar ook, ze zetten door. En altijd zijn er lichtpuntjes: een lief woord van een andere deelnemer, aanmoedigende liedjes van de gidsen of een warm kopje thee als het dagdoel bereikt is. Overwinning overheerst. Judith: “Als ik dit kan, kan ik alles!”.

Een sprookje

Pole Pole (langzaam, langzaam in het Swahili) slingeren ze de berg op, dicht achter elkaar. Toegezongen en aangemoedigd door de gidsen. De nacht is helder. Tessa: “De lichtjes beneden doen ons geloven dat heel Afrika aan onze voeten ligt. Kijken we naar boven dan zien we een lange slinger van hoofdlampjes die oneindig ver reiken en overgaan in een waanzinnig mooie en overvolle sterrenhemel. Een sprookje!” En dan komt de zon op. Veronique: “De maan en de sterren maken plaats voor het ochtendgloren. In prachtig helder weer staan we op de top. Wat een feest!”.

War Child is ongelofelijk trots op alle deelnemers en dankbaar dat zij het avontuur zijn aangegaan. Ben je geïnspireerd geraakt en wil je volgend jaar ook meedoen? Lees hier meer over de Kili-Challenge en meld je aan!