Acht rake vragen voor Dick van den Heuvel

Toen Albert Verlinde en Marco Borsato hem benaderden voor de War Child Schoolmusical was Dick van den Heuvel al een succesvol schrijver. Tijd voor een kennismaking.

Wie ben je en wat doe je voor werk?

Ik heet Dick van den Heuvel en ik schrijf… veel. Van Speijk, De Co-Assistent en Shouf Shouf voor televisie, de bewerkingen van Razend en Spijt voor film en De Kleine Blonde Dood en Alles Went voor theater. Daarnaast regisseer ik theatervoorstellingen, zoals de bewerking van Afblijven van Carry Slee. Voor dit stuk schreef ik ook de liedteksten. 

Waar ligt, op schrijfgebied, je grootste passie?

In Amerika heb ik mij vorig jaar weken verdiept in de moord op president Kennedy. Dat was toen precies 50 jaar geleden. Mensen interviewen, de archieven in, me helemaal ingraven. Heerlijk!

Wanneer hoorde je voor het eerst van War Child?

Jaren geleden. Pas toen Albert Verlinde en Marco Borsato me vroegen de War Child Schoolmusical te schrijven, heb ik me werkelijk in jullie verdiept. Dat was een fijne kennismaking. Uiteindelijk kwam hier Voor kids gaat de zon op uit. Een groot succes en erg leuk om te doen.

Zei je direct “Ja”?

Natuurlijk! Ik vind het belangrijk dat mijn werk verbonden is met de samenleving. Schrijven is niet alleen iets wat je doet, wat je zegt en wat je denkt. Het gaat vooral over wat je ziet, wat je hoort, wat je meemaakt. En dat probeer je op papier te krijgen.

Wat heb je geleerd van je vorige War Child schoolmusical?

Wat ik belangrijk vind, is dat kids een leuke tijd hebben tijdens het maken. Kinderen hebben het in een oorlog heel erg zwaar. Ik vond het dan ook moeilijk om iets te verzinnen dat leuk was om te doen maar toch ging over de verhalen die je hoort via War Child. De tweede keer ging dat een stuk makkelijker.

Wat was de uitdaging van De Koning Te Rijk?

Ik wilde heel graag een musical schrijven die over Nederland ging. Maar ja, op het eerste gezicht is hier helemaal geen oorlog. Dus moest ik op zoek naar een vorm die toch een link legde met War Child. Dat is uiteindelijk gelukt en dat is erg leuk.

Help je ons ook weer bij de volgende musical?

Dat doe ik graag. Ik heb erg genoten van de eerste twee musicals. Wat ik het allerleukste vind is dat we een soort traditie aan het neerzetten zijn. Het is verschrikkelijk dat er nog zoveel oorlog is. Het is dus ontzettend belangrijk om kinderen te blijven helpen om te gaan met het geweld. En ik ben blij dat ik hier een heel klein beetje aan mee mag helpen.

Hoe ging jouw eigen schoolmusical?

Die hadden we niet. De eerste keer dat ik op een podium stond, was op de middelbare school. De nacht ervoor heb ik niet geslapen. Wat was ik zenuwachtig. Een jaar later speelde ik een rol met een monoloog van zeven pagina’s. Daarna is mijn leven pas echt goed begonnen.