Het verhaal van Nirmala

23 mei 2014
14-jarige Nirmala was negen jaar oud toen het geweld uitbrak in Sri Lanka. Het leger van de regering vocht tegen de Tamil Tijgers. Twaalf mensen werden vermoord. “Ik zat op dat moment in de klas, maar mijn vader heeft alles gezien. Hij raakte hier volledig van in de war. Sindsdien heb ik hem niet meer gezien. Ik weet niet of hij nog leeft.”

Oorlog

Nirmala miste haar vader enorm. De oorlog ging verder. Nirmala: “We moesten vaak wegrennen tijdens het spelen. Of we moesten ons verstoppen onder de tafels in de klas. Er waren minstens een keer per week gevechten. We zagen de bommen vallen en we hoorden schoten. Het was moeilijk om te spelen en naar school te gaan.'

Omgaan met gevoelens

Inmiddels is de oorlog in Sri Lanka voorbij. Maar je ziet overal nog de gevolgen van het geweld. Huizen zijn verwoest. Er zitten kogelgaten in de muren. Mensen moeten opnieuw hun huis opbouwen. Kinderen moeten bij het spelen oppassen voor mijnen. En iedereen moet elkaar weer leren vertrouwen.

Lange tijd werd Nirmala snel boos door alles wat ze meemaakte. Thuis en op school maakte ze vaak ruzie. Op de veilige plek van War Child  leerde ze met haar boosheid omgaan. Ze leerde over haar gevoelens te praten en ze ontmoette andere kinderen.

Weer vrolijk

Nirmala is nu weer een vrolijk meisje dat voor zichzelf kan opkomen. Ze heeft weer zelfvertrouwen. Ook durft ze weer over de toekomst na te denken. “Ik wil gymleraar worden. En verder mijn vrienden helpen en dat we allemaal gelukkig zijn. Dat is mijn wens.”

Kom in actie

Oorlogskinderen van 1940-1945 delen in de campagne van War Child hun verhaal. Dit doen zij om aandacht te vragen voor oorlogskinderen van nu, zoals Nirmala. Jij kunt er ook voor zorgen dat deze oorlogskinderen hun boosheid, verdriet en angst een plekje kunnen geven. En weer vrolijk worden. Kom in actie. Samen halen we de oorlog uit een kind.