Het leven van Ahmed

Ahmed is 13 en komt uit Hama in Syrië. Hij is gevlucht en woont sinds vier maanden in Shatila. Dat is het grootste vluchtelingenkamp in Beiroet. Er wonen 12.235 vluchtelingen. Ahmed is hier naartoe gekomen met zijn ouders en zussen. Ze wonen tijdelijk in het huis van zijn tante.

Vandaag heb ik Ahmed ontmoet. Ik heb gezien waar hij woont, hoe hij leeft, waar hij voetbalt en waar hij slaapt. Leven in het kamp is niet gemakkelijk. Het is er druk, warm en vies. Ik was verbaasd over de slaapplek van Ahmed. In het huis wonen wel twaalf mensen. 's Avonds worden alle matrassen op de grond gelegd en slaapt iedereen in één ruimte. Stel je je dat eens voor, dat je met je ouders, broers en zussen, tantes, ooms en neefjes op één kamer slaapt.

Ahmed mist zijn vrienden
Ahmed vertelde me dat hij op een dag opeens moest vluchten. ’s Ochtends maakte hij nog een proefwerk op school in Syrië en ’s middags was hij onderweg naar Libanon. Hij had geen tijd om zijn spullen te pakken.

Hij mist zijn oude leven: "Mijn leven in Syrie was mooi". Ahmed speelde veel met zijn vrienden of met zijn Playstation. Hij weet niet hoe het met zijn vrienden is en waar ze zijn. Soms denkt hij dat hij een van zijn vrienden ziet lopen in het kamp, maar dat is dan niet zo. Als ik vraag wat hij doet als hij soms bang is of verdrietig is, antwoordt hij: "Dan leg ik mijn hoofd op een bed en ga ik even slapen. Dat helpt".

Safe Space van War Child
Vijf dagen per week gaat Ahmed naar de Safe Space van War Child. De Safe Space is een veilige plek. Hier ontmoet hij een heleboel andere kinderen. Het is er fijn. De kinderen leren over hun angsten en problemen te praten. En ze bedenken oplossingen om ruzies bij te leggen. Er wordt namelijk veel gevochten in de kampen. De kinderen slaan en schoppen elkaar.  

Karim
's Middags sprak ik Karim. Net als Ahmed woont hij in het kamp en deelt samen met zijn familie een kamer. Als je wilt weten wat hij heeft meegemaakt, kijk dan in oktober naar Zapplive!