Jetske in Libanon

Ik ben in Beiroet. Dat is de hoofdstad van Libanon. Deze week ga ik samen met de mensen van War Child op pad. Het is mijn eerste reis voor War Child en ik heb er heel veel zin in.  

De reis
Vanochtend ging mijn wekker al om 04:00 uur. Ik moest op tijd op Schiphol zijn. Vier uur 's ochtends! Dat is best vroeg. Gelukkig hoefde ik niet met mijn koffertje naar de trein te fietsen. Maar stond er een taxi op mij te wachten en kon ik zo instappen. Samen met regisseur Nicolette en Iris van War Child stapten wij vol spanning in het vliegtuig naar Beiroet. Na een paar uurtjes vliegen en een overstap in Frankfurt kon ik vanuit de lucht Libanon zien liggen. Het viel me op hoe mooi het land is.  

Ik zag ook het land liggen dat naast Libanon ligt. Dat is Syrië. Veel over gehoord en gelezen. Het is er niet veilig. Er is oorlog en er gebeuren verschrikkelijke dingen. Daarom vluchten de meeste mensen naar een ander land. Bijvoorbeeld naar Libanon. 

Daisy en Andres
Meteen na aankomst in Beirut, had ik een afspraak met Daisy. Daisy komt uit Nederland, maar woont met haar gezin in Beirut. Ze werkt voor War Child én voor het NOS nieuws. Vanuit Libanon maakt ze bijvoorbeeld filmpjes voor het NOS Jeugdjournaal. Over dingen die hier gebeuren. Zo interviewt ze soms kinderen die hier zijn komen wonen omdat ze moesten vluchten. Daisy vertelde dat er elke dag honderden kinderen met hun ouders moeten vluchten uit Syrië. Ik vond het heel interessant om met haar te praten. Daisy spreekt ook Arabisch. Dat lijkt me een moeilijke taal.  

's Avonds ontmoette ik Andres. Hij is de directeur van War Child in Libanon. Hij heeft me veel verteld over wat er allemaal gebeurt in Syrie. Door de oorlog in Syrie moeten mensen vluchten. Inmiddels zijn al meer dan 2 miljoen mensen uit Syrië naar Libanon gevlucht. Veel van hen zijn kind.  

Kinderen in Libanon
Ik ben benieuwd naar deze kinderen. Ik wil weten hoe het met ze gaat. Hoe voelen ze zich? Waar wonen ze? Daarom kijk ik extra uit naar morgen. Dan ga ik met deze kinderen praten. Zoals met drie jongens die in een sloppenwijk wonen. Eigenlijk is dat een vluchtelingenkamp, maar dan met gewone huizen. Ik ben benieuwd waarom ze zijn gevlucht uit Syrië, hoe ze wonen en waar ze spelen. Ik kan me voorstellen dat het moeilijk is voor kinderen om opeens in een ander land te wonen. Nadat je met je vader en moeder en broertjes en zusjes bent gevlucht. Omdat ik hun taal (Arabisch) niet spreekt, helpt Daisy me met vertalen.