De planken op

In de vijfde klas van de middelbare school speelde ik mijn allereerste rol in een toneelstuk. Ik was meteen verkocht. De verkleedkleren die je aan mag, het publiek dat aandachtig naar je luistert en tot slot het daverende applaus. Daar doe je het allemaal voor!

Knikkende knieën en plankenkoorts

Het was altijd weer een uitdaging om eventjes in de huid van iemand anders te kruipen. Het liefst speelde ik zoveel mogelijk verschillende rollen. Zoals een boze heks of juist een lief, onschuldig meisje. Voordat ik het toneel op moest, had ik last van knikkende knieën en plankenkoorts. Maar als ik eenmaal op het podium stond, ging ik helemaal op in mijn rol. 

Repeteren en regisseren

Na de middelbare school ging ik naar de Theaterschool. Toen ik daarmee klaar was, ging ik zelf acteerlessen geven en werd ik regisseur van basisschoolmusicals. Als regisseur kies je de acteurs, schrijf je scenario’s en nog veel meer. Misschien zit jij nu wel in groep 8 en ben je al druk bezig met repeteren voor de schoolmusical.

Grappig of serieus zijn

Als presentatrice speel ik geen rol meer, maar ben ik helemaal mezelf. Soms moet je grappig zijn, dan weer serieus. Je moet je kunnen verplaatsen in iemand anders.

Schitteren op het toneel

In haar programma’s werkt War Child ook met creativiteit. Kinderen maken samen muziek, dansen, tekenen en spelen toneel. Dingen die eigenlijk heel gewoon zijn. Hierdoor vergeten de kinderen eventjes hun angst en verdriet. Ze krijgen weer zelfvertrouwen en leren omgaan met andere kinderen. Ze worden sterker. Wil jij samen met je klas schitteren op het toneel en tegelijkertijd oorlogskinderen helpen? Speel dan de sterren van de hemel in de War Child schoolmusical!