Yenny helpt jongeren uit handen van de bendes te blijven

Mijn naam is Yenny, ik ben 18 jaar en ik woon in Usme. Ik ben net klaar met school. Naar de universiteit gaan is geen optie voor mij, omdat ik het niet kan betalen. Nu werk ik in een bibliotheek in de wijk. Daar help ik jongeren met tekenen, lezen en schilderen. Allerlei activiteiten die er hopelijk voor zorgen dat ze niet de gevaarlijke straten op gaan en in handen van de criminelen vallen.

“Stedelijk geweld begint bij het gezin”

Toch belanden er nog steeds heel veel jongeren in de criminaliteit. Hoe dit komt? Natuurlijk heb je de maffia die de jongeren actief opzoekt om ze verslaafd te maken en ze daarna inzet voor hun illegale klussen. Maar eigenlijk denk ik dat stedelijk geweld al binnenshuis begint. Heel veel jongeren groeien op in een gezin zonder ouders. Er zouden niet zo veel criminelen of jongeren op straat zijn, als ze een gezin zouden hebben die hen hielp.

Vaak krijgen kinderen dus niet de aandacht die ze nodig hebben. De bendeleden weten maar al te goed hoe ze op deze kwetsbare kinderen in moeten te spelen. Ze zeggen dingen als: ‘Ik zal je wél steunen, ik luister wél naar je, je familie doet dat niet. In onze groep zal het goed met je gaan’. Jongeren sluiten zich dan bij de bende aan. Niet alleen omdat ze het gevoel hebben dat ze dan ergens bij horen – een soort nieuwe familie – maar vooral uit angst. Jongeren zitten liever in een bende dan dat ze slachtoffer worden van een bende, wanneer ze er niet bij zitten.

Afleiding

Projecten zoals het BiciClub project zijn hard nodig hier in Usme. Het is zo belangrijk om de jongeren iets nuttigs te bieden waar ze hun tijd aan kunnen besteden, zodat ze zich niet bezighouden met criminaliteit en drugsverslaving. Jongeren kunnen echt iets leren.

Lees hier meer over Urban Violence

Vind je dit interessant? Lees hier de andere verhalen

 

Foto: Iván Valencia 

Tekst: Dorinde van Eck