“Elke dag als ik de straat opga, merk ik hoe bang ik ben dat mij iets overkomt”.

 
Javier (21): “Overal in de stad Usme is geweld. Mijn favoriete muziekleraar werd vermoord, omdat hij een sociaal leider was en werkte aan integratie binnen de gemeenschap. Ook zelf heb ik te maken gehad met geweld. Ik ben heel vaak al beroofd. Ik voel het gevaar altijd en overal. Elke dag als ik de straat opga, merk ik hoe bang ik ben dat mij iets overkomt.

Onzichtbare grenzen van de bendes

Dat ik mij continu zo angstig voel, is vanwege de chaotische situatie in de stad ook niet gek. Dit komt doordat de regering veel gebouwen heeft gegeven aan mensen die gedwongen naar onze stad moesten verhuizen. Het gevolg? Veel conflicten tussen verschillende culturen. Bendes profiteren van deze onrust in de stad. Met onzichtbare grenzen - grenzen die de bendes zelf bepalen - bakenen zij hun territorium af. Als een bende deze grenzen eenmaal heeft vastgesteld, mogen andere bendes niet meer over deze grenzen heen. Zij zijn dan de baas in het gebied. En alleen zij mogen stelen en drugs verkopen, op hun territorium”.

Lees hier meer over Urban Violence

Vind je dit interessant? Lees hier de andere verhalen

 

Foto: Iván Valencia 

Tekst: Dorinde van Eck