Husani vindt lucht in het verstikkende Libanese vluchtelingenkamp

“Een van mijn beste vrienden is omgekomen bij een vuurgevecht in het kamp. Ik ben mezelf gaan snijden, om te weten hoe geweld voelt. In mijn arm met een mes of iets anders scherps.” De 14-jarige Husani woont in het explosieve Ain-el-Helweh vluchtelingenkamp. Hij heeft het nog steeds moeilijk met het verlies van zijn vriend.

De oorlog in Libanon is als een sluipschutter; uit het niets slaat hij toe. In het overvolle Zuid-Libanese Ain-el-Helweh vluchtelingenkamp waar Husani woont, ligt de oorlog voortdurend op de loer. “Het leven in het kamp is verstikkend,” vertelt Husani, ”Ik ben vaak bang, elk moment kan er weer wat gebeuren. Ik werk als loodgieter, op een dag waren we bezig in de werkplaats toen ze ineens op straat begonnen te schieten. We konden geen kant op. Het duurde wel een uur, het werd steeds enger. We probeerden een muur om te duwen om aan de achterkant te ontsnappen. Maar die was van cement, dat lukte niet.

Op een gegeven moment was het stil. Ik  ben als een idioot naar huis gerend en een hele tijd niet meer buiten gekomen. Het gekke was, ik voelde me geen kind meer, ik droomde niet eens meer als een kind.”

Thuis voelen

Om de honderden kinderen uit Ain el Helweh een veilige plek te bieden, werkt War Child samen met partnerorganisatie Solidarity. Husani voelt zich helemaal thuis in het creatieve centrum. “In het begin deed ik mee met de spelletjes en sportactiviteiten. Omdat dat zo leuk was, ben ik ook begonnen met taal- en rekenlessen. Daardoor ben ik echt veranderd. Ik los de problemen niet meer op met vechten. En ik ben gestopt met dat snijden in mijn arm.”

Mooie baan

Ondanks de moeilijke omstandigheden, kijkt Husani met hoop naar zijn toekomst: “Ik heb nu meer respect voor mezelf en anderen gekregen. Mijn droom is om perfect te kunnen lezen en schrijven en een mooie baan te vinden. Niet zo zwaar als het werk dat ik nu doe. Dan ga ik vast een mooie toekomst tegemoet."

Foto: © Pep Bonet/Noor

Om veiligheidsredenen is de naam van het kind veranderd.

Lees ook de verhalen van Michael, Mariama en Blanca.