In de media: Marco Borsato 20 jaar ambassadeur

Marco Borsato’s 20-jarige jubileum als ambassadeur voor War Child bleef deze week niet onopgemerkt in de media. Zijn reis naar Oeganda, het vluchtelingendebat en zijn wereldbeeld passeerden allemaal de revue: “Ik zie hoe snel kinderen beschadigd raken, maar ik zie ook de veerkracht.”

Ontroerende reis

In een interview met NU.nl vertelt hij over zijn jubileumreis vanuit Oeganda, waar hij op zoek ging naar de kinderen die hij in 2006 heeft ontmoet. Vooral de hereniging met Filip ontroerde hem. “Een medewerker was geëmotioneerd door zijn verhaal en toen zei hij tegen haar: ‘Je hoeft niet te huilen, want jullie hebben mij geleerd hoe ik hiermee om moest gaan.’ En nu is hij bijna advocaat, omdat hij wat aan de rechten in het land wil doen.”

"Het is iets wat met me vergroeid geraakt is"

Marco ziet zijn relatie met War Child na 20 jaar als sterker dan ooit: “Ik praat ook altijd in de we-vorm, omdat het inmiddels iets is wat met me vergroeid geraakt is.” Al die jaren ambassadeurschap heeft zijn blik op de actualiteit niet onbewogen gelaten: “Mijn wereldbeeld is wel duidelijk veranderd”, vertelt hij in een interview met NPO Radio 1.

Vluchtelingen

Ook het AD en De Telegraaf pakten deze week zijn jubileum op. Marco’s mening over de vluchtelingendiscussie werd in beide kranten genoemd: “We hebben ooit afgesproken in het Kinderrechtenverdrag dat we kinderen veiligheid zouden bieden. Daar moet je als volwassene aan voldoen, of we dat nou willen of niet.”


“We hebben heel erg de neiging om te praten over vluchtelingen in getallen. Al die cijfers hebben een gezicht, een voor- en een achternaam. Ze hebben een vader en moeder gehad,” aldus Marco.

"Ze staan op en willen hun land weer opbouwen"

Op woensdag blikte Marco in de uitzending van Jinek terug op wat hij heeft geleerd over zichzelf en de kinderen die hij heeft ontmoet tijdens zijn reizen. Op Eva Jinek's vraag of hij nog impact kan maken met zijn verhaal antwoordt hij: “Ik heb 20 jaar geleden beloofd aan kinderen in Kosovo dat ik op elke zeepkist zou springen om hun verhaal op een eerbiedige en eerlijke manier te vertellen. Dat is nog steeds nodig.”

Het verhaal dat hij wil vertellen schetst de kinderen niet alleen maar als kwetsbaar en hulpeloos: “Dat kinderen veerkrachtig zijn heb ik wel gezien. Ze staan op en willen hun land weer opbouwen.”

Beeld: NPO Radio 1
Tekst: Luc van Doorne