Soedan
Dit is er aan de hand
Soedan was decennialang het toneel van een burgeroorlog tussen het overwegend Arabisch-islamitische noorden en het Afrikaanse zuiden met christelijke en traditionele invloeden. Een strijd die vrijwel direct na de onafhankelijkheid in 1956 losbarstte, met het zuiden als slagveld. Ook traditionele stammenstrijd over veestapels en weidegronden, en een machtstrijd over grondstoffen gooiden olie op het vuur. In de regio Darfur strijden nog steeds Arabische milities tegen de inheemse landbouwbevolking. Het gevolg van al dit geweld: miljoenen doden, miljoenen vluchtelingen.
In 2005 werd op papier een vredesakkoord bereikt. En in juli 2011 splitste het land zich in twee onafhankelijke naties: Soedan in het noorden en Zuid-Soedan in het zuiden. Afrikaanse Zuid-Soedanezen die waren gevlucht voor het geweld, en in het noorden een karig bestaan hebben opgebouwd, werden veelal tegen hun zin gedwongen om te vertrekken. Een massale volksverhuizing kwam op gang. Aan de grens, waar nog steeds hard wordt gevochten, hopen de vluchtelingen zich op in overgangskampen. Zij proberen terug te keren naar Khartoem, of wachten op een van de schaarse verbindingen naar Zuid Soedan.
Kinderen van miljoenen Zuid-Soedanese vluchtelingen zijn achtergebleven in kampen rond Khartoem. En hoewel de streng geregeerde hoofdstad van Soedan momenteel een van de veiligste steden in Afrika is, genieten deze paspoortloze kinderen weinig tot geen bescherming. Zij staan bloot aan de gevaren van een leven op straat. In het zuiden, rond de grensplaats Kosti, zijn tienduizenden van hun leeftijdgenoten gestrand in kampen. Gestresst, zonder onderwijs, niet wetend wanneer zij weg kunnen.

Dit doen wij
Als je continu wordt opgejaagd en onderweg bent, zonder een moment om bij te komen, vergt dat zijn tol. Zeker als kind. War Child wil daarom kinderen in Soedan een rustpunt in hun jachtige bestaan bieden. Door veilige plaatsen te creëren waar ze kunnen spelen , en waar ze leren lezen en rekenen. Zodat ze op adem kunnen komen, en hun vluchtelingenbestaan niet leidt tot een onoverbrugbare schoolachterstand.
Zuid-Soedanese straatkinderen die leven in overgangskampen en de achterstandswijken van Khartoem, geven we de kans om meer over hun rechten te weten te komen. Zodat ze niet zonder weerwoord aan de willekeur van volwassenen en lokale autoriteiten zijn overgeleverd. Ook krijgen kinderen in Khartoem, onder meer via nieuwe media, toegang tot onderwijs. Om schoolachterstand in te halen, en te kunnen werken aan een bestaan met vooruitzichten.







