Habib gaat het liefst naar school

Habib is 12 jaar. Hij vluchtte met zijn ouders en broertjes uit Syrië, het land naast Libanon.

“In Syrië gingen we naar school, kwamen thuis en gingen spelen. We hadden alles. We speelden Playstation en computerspelletjes thuis. Of we gingen voetballen." 

Pijn in zijn hart
Er werden raketten afgevuurd. "De eerste keer verstopte ik me onder mijn bed. Ik deed mijn oren dicht. Later raakte ik eraan gewend.” Een raket maakte zijn huis in Syrië helemaal kapot. Habib vloog door de lucht. En werd geraakt door een scherf van de raket. Hij overleefde de explosie. “Ik voelde geen pijn. Maar ik had wel pijn in mijn hart door wat ik om mij heen zag,” vertelt hij.

Spullen verkopen
Hij woont nu in Libanon. Het liefst gaat hij naar school, maar daar hebben zijn ouders geen geld voor. Nu staat hij elke dag op straat spullen te verkopen. Om zo genoeg geld te verdienen voor eten, drinken en kleren. “Op het werk worden we gepest door Libanese jongens. Ze achtervolgen ons om onze spullen af te pakken en slaan ons,” vertelt Habib. "Ik weet niet waarom ze dat doen." 

Veilige plekken
War Child heeft in Libanon veilige plekken, Safe Spaces, gemaakt. Daar kunnen kinderen als Habib spelen en leren. Weer even blij zijn. Door te voetballen, vergeten ze de oorlog. En samen met Libanese kinderen leren ze hoe ze met elkaar kunnen omgaan. Zonder ruzie.