Het verhaal van Khaled

Khaled (11) vluchtte van Syrië naar Libanon. ‘Ik herinner me de dag dat we weg gingen uit Syrië. Er waren bombardementen en vliegtuigen schoten op ons. Honderden raketten vielen uit de lucht en de muren begonnen te schudden.’

Tijdens de vlucht schuilden Khaled en zijn familie in grotten. Toen de bombardementen ophielden, gingen zij verder. ‘Meestal duurde zo’n aanval 5 tot 6 uur. Ik weet nu het verschil tussen een tankaanval, een luchtaanval of schietaanval. Met een bus kwamen we in Libanon aan. We stopten heel vaak. Maar ik was niet bang.’

Geen school
Nu Kahled in Libanon woont, denkt hij vaak terug aan Syrië. Hij mist zijn land en zijn huis. “De meeste huizen in mijn dorp zijn vernietigd. Ik denk dat God ons huis beschermt”. Het is een prachtig stenen huis met drie kamers. Ik wil heel graag terug naar Syrie en weer plezier maken met al mijn vriendjes uit het dorp zodra zij ook allemaal weer teruggekeerd zijn. Zijn school is platgebombardeerd. ‘Mijn school is vernietigd door raketten. We gingen daarna kijken en we zagen alleen maar een grote krater. Ik weet niet waarom dit is gebeurd. We waren al een tijdje niet naar school geweest. Sommige jongens, iets ouder dan ik, moesten zelfs vechten. Ze waren 14 en deden mee in de oorlog.’

Droom

Khaled heeft veel gezien en meegemaakt. Daar heeft hij vaak nachtmerries over. ‘Bijna iedere nacht droom ik hetzelfde. Vliegtuigen komen en ze beginnen mijn dorp te bombarderen. Ik zie de luchtaanvallen. Dan wordt het huis van mijn oom geraakt. Het huis explodeert en is helemaal weg. Als ik deze nachtmerrie heb, dan bid ik en dat maakt me iets rustiger.’

Doneer nu


 Khaled is nu op een veilige plek. Hij leert omgaan met zijn emoties en probeert weer voorzichtig te denken aan een toekomst. Hij heeft Engelse lessen gehad, zodat hij blijft leren. Help kinderen zoals Khaled.

Doneer nu