Als 13-jarige ontvoerd

Dit is het verhaal van Dennis (25) uit Oeganda. Hij werd op zijn 13e ontvoerd door de rebellen maar wist te ontsnappen aan de dood.

De ontvoering

“Ik was 13 jaar toen ik ontvoerd werd door de rebellen. Ze vielen ons dorp exact om middernacht aan. Het was de laatste keer dat ik mijn vader zag. Mijn vader zei tegen mij: “Zoon, ik ga sterven, maar je moet sterk blijven. Mijn geest zal jou beschermen. Dit is de laatste keer dat je mij ziet.” Daarna hebben de rebellen mijn vader voor mijn ogen onthoofd. Het is het ergste dat ik in mijn leven heb gezien. De pijn was onbeschrijfbaar. Ze lieten zijn lichaam achter om weg te rotten. Mijn zusje en ik werden door hen meegenomen om hun reis voort te zetten.”

Kindsoldaat

“We vertrokken in een groep naar een plek genaamd Parabek. Als je niet deed wat zij wilden, werden je armen afgehakt. ‘Short arm sleeve’ noemden ze dat. Dan hakten ze je armen vanaf hier eraf. Je kon huilen of schreeuwen wat je wilde, maar je kon geen kant op. Veel kinderen bloedden hieraan dood. Mijn zusje en ik hadden geluk. Wij bleven gespaard omdat wij zo jong waren. Jonge kinderen worden getraind om soldaat te worden.”

“Na een jaar werd ik een echte soldaat. In het begin vond ik het enorm lastig. Ik heb heel veel moorden gezien. Op een zeker moment begon dit zelfs te wennen. Tegelijkertijd vroeg ik me af: God, mijn ouders zijn vermoord, ik ben inmiddels 14 jaar en als ik probeer te vluchten zullen ze mij ook vermoorden. De rebellen waarschuwden ons vaak. Een jongen werd gepakt tijdens een ontsnappingspoging. Ze bonden zijn polsen en benen aan elkaar vast. Hij huilde en poepte in zijn broek. Daarna hebben ze hem verbrand, terwijl onze groep moest toekijken. Als wij zouden proberen te ontsnappen...”

Ontsnapping

“De dag dat ik ontsnapte was er een aanslag van het Oegandese leger. De kogels kwamen van alle kanten. Veel vrienden uit de groep stierven. Ik liet mijn geweer en kogels achter en kroop richting het bos, tot mijn knieën bloedden. Twee dagen lang liep ik verder en verder het bos in. Ik had geen eten, geen drinken, en ik klom in bomen om te zien hoe ver ik was gekomen. Uiteindelijk kwam ik in een dorp, waar ik onderdak en eten zocht. Via het leger kwam ik daar in aanraking met War Child."

“War Child heeft mij enorm geholpen. War Child heeft mij geleerd hoop te houden en optimistisch de toekomst tegemoet te gaan, ondanks de afschuwelijke dingen die ik heb meegemaakt. Ik realiseerde me dat ik niet mezelf was tijdens mijn jaren als soldaat. War Child heeft mij weer mens gemaakt. Wat mij enorm hielp waren de dramalessen. Deze hebben mij geleerd beter om te gaan met de situatie en verder te gaan met mijn leven. Ik focus me nu op de nieuwe dingen. Elke dag wil ik mezelf ontwikkelen. Ik ben nu 25 jaar. Ik wil een goed mens zijn, nu en in de toekomst. Ik vertrouw en geloof nu in mezelf. En dat wens ik alle kinderen toe.”

Houd oorlogskinderen buiten schot

Oorlogskinderen hebben meer nodig dan voedsel, medicijnen en onderdak. Zo heeft Dennis psychosociale hulp gekregen van War Child. War Child wil dit mogelijk maken voor alle oorlogskinderen, wereldwijd. Daarom roepen wij de nieuwe regering op om psychosociale steun als vast onderdeel op te nemen in internationale noodhulp. Zonder deze hulp blijven oorlogskinderen met angst en woede rondlopen. Daarom onze oproep ‘houd oorlogskinderen buiten schot!’.

Teken de petitie nu